پروژه نفرت‌پراکنى به بهانه تفاوت‌ مذهب و قومیت | بنیاد باران
Thursday, 17 October , 2019
امروز : پنج شنبه، ۲۵ مهر ، ۱۳۹۸ - 18 صفر 1441
  پرینت تاریخ انتشار : ۲۴ خرداد ۱۳۹۶ - ۱۵:۱۷ | 112 بازدید |

پروژه نفرت‌پراکنى به بهانه تفاوت‌ مذهب و قومیت

یادداشت زیر به قلم خانم پروین داعى‌پور، عضو هیات مدیره کانون گفت‌وگوی موسسه امام موسى صدر است که بازنشری است از سایت خبرآنلاین. همراهان دیالوگ و دوستداران صلح و آرامش؛ آنچه در تهران رخ داد نمایش دیگرى از پروژه نفرت‌پراکنى بین انسان‌ها به بهانه تفاوت‌هایى مانند قومیت، مذهب، جنسیت، نژاد و… در سطح دنیاست. بزرگترین […]

پروژه نفرت‌پراکنى به بهانه تفاوت‌ مذهب و قومیت

یادداشت زیر به قلم خانم پروین داعى‌پور، عضو هیات مدیره کانون گفت‌وگوی موسسه امام موسى صدر است که بازنشری است از سایت خبرآنلاین.

همراهان دیالوگ و دوستداران صلح و آرامش؛

آنچه در تهران رخ داد نمایش دیگرى از پروژه نفرت‌پراکنى بین انسان‌ها به بهانه تفاوت‌هایى مانند قومیت، مذهب، جنسیت، نژاد و… در سطح دنیاست. بزرگترین هدف آنها ایجاد نفرت و کینه و حس انتقام‌جویى با دامن زدن به اختلافات بین آحاد بشر است. نفرتى که حاصلى جز کشتار بیشتر، انهدام و نابودى ندارد.

من به عنوان یک دانش آموخته گفت‌وگو خود و همه شما اهالى گفت‌وگو را به جاى نفرت و ترس به مسالمت و مدارا و گفت‌وگو دعوت مى کنم و با همسر قربانى فرانسوى هم‌ندا مى‌شوم و به این افراد کوردل مى‌گویم: «… شما زندگى انسان‌هایى استثنایى را گرفتید ولى من کینه خود را از شما دریغ می‌دارم تا شما حتى آن را هم نتوانید به دست آورید.شما مى‌خواهید من در ترس زندگى کنم و به همه انسان‌ها چه مسلمان هم‌کیش و غیرهم‌کیش و چه غیرمسلمان مظنونانه بنگرم و همه را در مقابل و دشمن خود بدانم…. »

و اضافه مى‌کنم: «شما مى‌خواهید من هیچ تفاوتى را برنتابم و به جاى تعامل برپایه اشتراکات با مشاهده کوچک‌ترین تفاوت بر دیگران بتازم و آنها را از حق زندگى محروم بدانم، من در جهل تاریک شما که اوج زندگى را در مرگ خود و دیگران مى‌بیند همراه نمى‌شوم و مصم‌تر از گذشته براى حق حیات همه انسان‌ها با تکیه بر گفت‌وگو تلاش مى‌کنم، و با صدایى بلندتر مى‌گویم: «راهى جز گفت‌وگو نداریم.»

گفت‌وگو نه به معناى سازش یا گذشتن از خطاهاى نابخشودنى یا مذاکره و مصالحه بلکه به عنوان نگرشى که «دیگرى» را مى‌بیند و مى‌شنود و سعى مى‌کند با جریان انتقال ایده و معنا در درون افراد به مفاهمه و روشنگرى دست یابد.

دیالوگ به همه حتى افراد سرخورده، ناراضى، آسیب دیده، حقوق از دست داده و رنج کشیده ( که اکنون جامعه هدف در عضوگیرى گروه هایى همچون داعش هستند) کمک مى کند به جاى متوجه کردن خشم ناشى از بى مهرى ها و محرومیت ها به سمت دیگران و انتقام جویى از دیگرانى که نقشى در ایجاد ان نداشتند، «دیگران» را با کلام ، نه با اسلحه، نه با از بین بردن خود و نه با رعب و وحشت متوجه دیدگاه و نظرات خود کنند.

دیالوگ به همه و او یاد مى‌دهد چگونه بدون حمله، بدون تخریب «دیگرى»، خود را ابراز کند و از حقوق خود دفاع کند.

گفت‌وگو به همه و او یاد مى‌دهد بزرگى خود را در تحقیر «دیگران» جست‌وجو نکند، حفظ خود را در حذف «دیگرى» نبیند، قدرت و سلطه خود را در به ضعف کشاندن «دیگرى» نبیند.

گفت‌وگو کمک مى‌کند که فرد در وهله اول با خود آشتى کند و بعد با «دیگرى» و جامعه خود آشتى کند و به سمت فرهنگ مفاهمه برود و زندگى مسالمت آمیز همراه با احترام را در پیش گیرد.

به همه و او یاد مى‌دهد «خودش» باشد و از خود بودنش به علت تعلق به قومى، نژادى، مذهبى و مسلکى شرمسار و سرخورده نباشد بلکه قدردان داشته‌هایش باشد.

از این منظر است که مى‌گوییم جز متصف شدن به رفتار، منش و نگرش دیالوگی راهى نداریم.

|
برچسب ها

این مطلب بدون برچسب می باشد.

به اشتراک بگذارید
تعداد دیدگاه : 0
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.